#12 tot #17 Na een lange zomer toch van alles losgelaten

Ik had oorspronkelijk een plan om in de zomer her en der wat boeken los te laten. Dat had ik natuurlijk goed moeten voorbereiden. Nou daar schoot het natuurlijk bij in.

Een zomer in Frankrijk, dat vergt Franstalige boeken. Op onze camping waar veel Engelsen verblijven zouden Engelstalige boeken het wel goed doen. Die had ik toch niet echt veel. In ieder geval geen waarvoor geldt dat ze aardig zijn voor anderen én dat ik ze al kwijt wil. Dat probleem geldt sowieso wel een beetje. In de zomer lukte het dus niet.

Een beetje boekliefhebber houdt van zijn/haar boeken. Dus welke laten we dan los? De boeken waarvan je het niet erg vindt dat ze gaan, eventueel nadat je ze een paar keer hebt gelezen. Ik merk dat ik de zelfde trekjes heb als veel bookcrossers: je bent toch geneigd om veel boeken te verzamelen - om ze te willen houden - en dan gaan ze niet zo makkelijk weg.

Erfenisje
Daar kwam een oplossing voor. Een van de andere bookcrossers kondigde aan dat ze een aantal dozen kwijt wilde. En tegen portokosten wel een doos wilde opsturen. Nu ben ik la een tijdje jaloers op die bookcrossers die via-via hele dozen vol boeken binnenkrijgen, en dus veel kunnen laten zwerven. Dus waarom niet. Contact was eenvoudig gemaakt: een prive mail sturen en in het antwoord bleek dat een doos na de zomer naar mij toe kon komen. Ik maakte de portokosten over, zodra de doos onderweg was. En zo was er ineens een hele stapel boeken om los te laten. Of zelf nog even te lezen. ;-)


Nazomer releases #12 tot 17
Het eerste boek (release #12) heeft mijn vriend meegenomen naar Amersfoort (mooi voor de 52 boeken in 52 plaatsen uitdaging): Ontvoeringsbericht van Garcia Marquez.
http://www.bookcrossing.com/journal/8005118/

De tweede release #13 - die ik zelf heb losgelaten - was op een mooie zaterdag, in het winkelcentrum in Lunetten. Bij de geldautomaat.
De journal entry vind je hier: http://www.bookcrossing.com/journal/4970617/

En toen, op weg naar mijn leesclub op een beetje regenachtige zondagmiddag heb ik er een aantal achtergelaten (waarvan een zelfs al gemeld):
* een dunne thriller van Val McDermid : Misdaadkoning #14
* een Agatha Christie in een bushokje #15
* Zoeken naar Eileen van Leon de Winter - in een bushokje #16
* Tabee New York van F. Springer aan een hek langs het fietspad.. (met een Wuppie eraan, hoe verleidelijk is dat?) #17

Geen foto's helaas.

Edit 16 oktober: het meeste onooglijke boek van het stel, het kleine boekje van Val McDermid, Misdaadkoning, is gemeld! Een enthousiaste lezer, die het boek beoordeeld heeft, en misschien ook wel aan het releasen slaat. Maar dan wel serieuze literatuur, Flaubert of zo... (heerlijk zo'n reactie!)

#11 Het had zo mooi kunnen zijn

Een mislukte release - tracken is onmogelijk zo

In een veel te drukke week...
op weg naar een conferentie over fondsenwerving (van de START Foundation)...
waar ik een workshop wilde volgen over een methode om de impact van een project zichtbaar te maken (storytelling)...
die veel in Afrika gebruikt wordt...

griste ik een boek van de stapel die al met stickers beplakt was...
het ging over Afrika...
ik zou wel zien of ik het ergens ging loslaten...

Het was een bijzonder mooie conferentie...
inspirerende gesprekken over goede doelen en fondsenwerving...
enigszins overmoedig hierdoor misschien?

in de gang trof ik kunstwerken van boeken aan...
en die waren echt te verleidelijk...

...

Vandaar deze release... van 'een boek over Afrika'...
waar helaas nog geen identificatiecode in stond (BCID voor de crossers onder jullie)...
het staat dus niet op mijn boekenplankje ...

Dankzij mijn vriendin Isabelle heb ik nu wel een foto, en weet weer dat het heette:
"Ik droomde over Afrika".

Nooit zal ik weten waar het gebleven is...

EDIT 28 september Inmiddels het boek alsnog geregistreerd, opdat het wellicht nog eens kan gemeld worden. Zie: http://www.bookcrossing.com/journal/8322787/

For my English readers:

A wild release gone wrong

Wrong: I forgot to register the book; after putting all kinds of labels about bookcrossing on it. I know this may seem quite sillly. You will understand when I tell you how it happened.
When preparing the book I was in a room with a child that needed attention (homework), not a computer near to register books on (apart from the one he was making his homework on). That is what made me decide to go about it the wrong way around (stickers first - hope to register later).
On a busy day the same week, I snatched a book from the stack, left it on a work of art made out of books - to good to be true for a bookcrosser wasn't it? - and there we are: not a clue where it went.
Nice picture though. (Picture thanks to my friend Isabelle)

EDIT 28 september: I registered the book after all. See: http://www.bookcrossing.com/journal/8322787/

#10 Dikkie dik in een fietskar

Op een woensdagochtend ging ik richting het buurthuis in onze buurt. Ik pakte dit boekje mee, dat al een paar maanden gestickerd klaarlag: Dikkie Dik gaat buitenspelen. Een klein boekje maar. Wel heb ik zelf goede herinneringen aan Dikkie Dik. Toen mijn zoon klein was, was het heerlijk om met hem verhaaltjes over die heerlijke rode kat te lezen. Dikkie Dik maakt zoveel avonturen mee. En veel van die avonturen lijken op wat kleine kinderen meemaken (vrienden maken, buiten spelen, er op uit trekken). Dat maakt dat ze zich in de kat kunnen herkennen.
Het geeft ze woorden voor hun eigen ervaringen. Echt, dat heb ik vaker gezien aan die kleine man van mij. Je leest over vrienden zijn. En hij plakte het woord op een maatje van de kinderopvang (een meisje, dat verschil vriend of vriendin kwam niet in het verhaal voor, haha). En zo zijn er verhaaltjes dat je iets spannend vind, of dat je ergens verdrietig over bent.
Wat dit soort verhaaltjes voor kinderen ook leuk maakt is dat er gewoon dieren in voorkomen. Die vinden ze sowieso leuk. Heerlijk een poes tegen komen op straat, aaien, kijken hoe hij wegloopt. Waarom komt ie niet?

Kortom, Dikkie Dik werd altijd graag gelezen. Die laat ik graag los. En dan op een manier dat hij snel zijn weg vind naar een kind.

Op woensdagochtend is er altijd speelotheek in het buurthuis. Ouders met jonge kinderen kunnen spellen en puzzels lenen. Een goed moment om kinderfietsen en fietsen met kinderzitjes aan te treffen. Ik had al eens een prentenboekje op een kinderzitje achtergelaten. En met succes! Bij dat boekje volgde al twee keer een enthousiaste (anonieme) melding sindsdien!

En nu stond daar een fiets met een fietskar erachter. De kindjes die in fietskarren worden meegenomen zijn meestal tussen een en vier jaar, schat ik. Dat leek mij een passende leeftijd. Komt missschien wat te vroeg, maar zeker niet te laat. Het was ook een beetje miezerig weer, vandaar dat ik het boekje, onder het plastic, binnenin de fietskar heb gelegd.

Tot op heden (mid oktober) geen bericht. Ben heel benieuwd of het ooit nog gemeld wordt...


(Nog een release die ik vergeten was te melden, maar waarvoor gelukkig nog een ongebruikt plekje in de volgorde is, die redelijk klopt.)

#9 Een kinderboek onder de snelbinder

Op 11 september liet ik dit boekje achter op de bagagedragere van een meisjesfiets.
De fiets stond in een fietsenrek van een winkel waar ik met enige regelmaat kom om glutenvrij brood, koekjes en (brood)meel te kopen.

Ik wilde het boek eigenlijk in het winkelcentrum aan de 't Goylaan laten, maar werd daar gestoord door een man met een beetje nare uitstraling. Misschien vond ie mij een beetje eng, zoals ik heen en weer liep langs de winkels, zonder er een binnen te gaan? Ik had in ieder geval helemaal geen zin in een praatje met hem. Dus liep snel terug naar mijn fiets en ging door richting Rivierenwijk.

Hier vind je de link op de bookcrossing site:
http://www.bookcrossing.com/journal/8061966/

# 7 Children's book in a playground and # 8

On Sunday we went to visit my mother in law. I had been planning to leave a book somewhere near where she lives. For one reason, because I joined in a Bookcrossing Challenge, 'Leave 52 books in 52 different towns/villages'. To be able to leave something when I travel I had prepared several books, among them quite a few children's books.

Among them this book for small children with lovely illustrations. It is about a small elephant that wants a little brother or sister. It is written in Dutch: 'Tetkees zoekt een baby' which means something like 'Trumppeter looks for a baby'

I know there are some children's playgrounds in her village. So we went to one and left this children's book there.


While we were at it I decided to leave one for a grown up as well.

It was blazing hot. No one around. Still I felt a little funny. A few hours later I had a little peak to sea whether someone had found them. They were still there, then. I hope they have found a new owner by now.

#6 Een controlled release in de lenteloterij

Een prentenboek waar wij heel veel plezier van hebben gehad: "Goed zo, Kleine beer!" van Martin Waddell. Wat een mooie prenten. En vooral, wat een begrip voor de gevoelens van een klein kind dat de grote wereld ontdekt. En voor de angsten van ouders, dat ook wel. Elke keer dat je kind iets nieuws doet, moet je het loslaten. En je kind moet jou loslaten. De eerste stapjes, voor het eerst alleen buitenspelen, voor het eerst op een klimrek. Alle begin is moeilijk, een beetje eng ook. Soms eng voor het kind. Soms voor de ouder. Nou, papa, mama, vertrouw er maar op. En geef je kind dat vertrouwen dat het het wel kan. Ja hoor ga maar. Dat komt zo mooi uit in dat boek.

Dat loslaten is een telkens doorgaand proces. Er zijn telkens nieuwe spannende dingen om te leren. Het is een proces van herhalen van dezelfde actie net zolang tot het niet meer eng is. (Ik herinner mij een keer met Junior in het zwembad met *tig keer van de kant in mijn armen springen... net zolang tot het niet meer eng was.) En in het boek zit ook een soort herhaling. Telkens een zelfde structuur. Herhalen is sowieso goed om een boodschap aan kleine kinderen over te brengen. Ze vinden het leuk. Herhalen is ook goed voor de taalontwikkeling, vermoed ik. Dan leren ze de woorden kennen. Ze leren het ritme van de zinnen kennen. Heerlijk vertrouwd. Heerlijk om te lezen voor het slapen gaan.

En daarom kun je het eindeloos lezen die boekjes. Maar voor ons heeft het boek zijn werk gedaan. Onze Junior leest inmiddels zelf. En daarom ging dit boek op reis, als zwerfboek, naar een moeder die hier hopelijk veel plezier aan gaat beleven.

Het is een controlled release* in het kader van de lenteloterij. Deze keer gaat het boek naar een andere bookcrosser, naar de winnaar van de lenteloterij. Een baby nog. Vandaar dit prentenboek. Ik wist niet of hier een -gelukkige vinder - boodschap op zijn plek is. Ik laat het toch maar staan... Want na een tijdje zal Joreha toch ook dit boekje ontgroeid zijn.

* 'Controlled release' wil zeggen: je geeft het of stuurt het aan een bekende. Dus je weet precies bij wie uitkomt. Die kan er wel mee doen wat hij of zij wil.

#5 Fifth release - daring and festive at the same time

Today I released a book at the bridge near a 18-19th century fortress on the outskirts of Nieuwegein, fort Jutfaas. It was my fifth release.

Before this I was a bit hesitant about being seen, so I tried to do it when other people were not around. Today I tried to be more daring. In fact I had to, it was the middle of the day. And I needed to add some touch, which I could only do at the release location.

I was 'dared' in a challenge to make a festive release. So I used a book celebrating love and the summer (Jan Wolkers Zomerhitte). To make sure I followed the challenge I added some nice touch in the form of a balloon with a smiling face. And hung it from the bridge with a coloured ribbon.

I blew the balloon at a friend's house. We drew the face. Then let the air out again. At the location I blew the balloon again. And then I had juggle the ribbon (which was too long) and tie everything to the metal bridge.

This place is quite near sports grounds and buildings of local offices. And considering the good weather several people were cycling and walking past. No one seemed to take notice... but I still felt a bit awkward so I didn't look anyone in the face. I just thought to myself, it is just like when I prepare a children's party and tie ribbons and directions to trees... like a mantra.

See: http://www.bookcrossing.com/journal/8036900/

Vandaag mijn vijfde release. Die heb ik aangegrepen om te werken aan de uitdaging van Stromend_water om een feestelijke en vrolijke release te doen. Aangezien ik ook net ben ingestapt in de uitdaging "release 52 boeken op 52 plaatsen in 2010" gelijk maar buiten Utrecht.... en wel in Nieuwegein, bij Fort Jutfaas. Een ballon met lachgezichtje en een kadostrikje leek mij al behoorlijk feestelijk. Intussen dacht ik de hele tijd bij mezelf: "ik doe net alsof ik een speurtocht uitzet, ik doe net alsof ik een speurtocht uitzet." Ik blijf mij afvragen of mensen het raar vinden....